Persoonlijk verhaal: Geralt

Deze blog is van Geralt Arissen en is de eerste in een serie genaamd Persoonlijke Verhalen. Door deze persoonlijke verhalen te delen, zorgen we voor meer herkenning bij Hoogsensitieve Mannen., wat een belangrijk onderdeel is van dit platform. Dank je dat je je verhaal met ons wilt delen Geralt.

Tijdens een picknick vanuit ZoMa, waar ik mijn opleiding tot holistisch therapeut volg ontmoette ik Arnold. Na een goed en gezellig gesprek vroeg hij mij of ik een blog wilde schrijven. Negatieve gedachten kwamen in mij naar boven. Kan ik dit wel en sterker nog, wil ik dit wel? Inmiddels heb ik deze gedachten positief omgebogen en mijn eerste blog is een feit. Een blog die ik graag met jullie deel.

Mijn jeugd

Als ik terugkijk naar mijn jeugd, dan zie ik een jongen die anders was dan de ‘gemiddelde’ jongen. Hij deed wel zijn best om erbij te horen, soms was hij zelfs heel even een stoere bink. Ik zie ook een jongen die zeer gevoelig was, ruzie uit de weg ging en totaal niet tegen onrecht kon. Deze jongen zag elk detail. Een leerkracht schreef eens in zijn rapport: ‘Geralt ziet zelfs het kleinste vliegje in de klas.’ Eigenlijk bedoelde de leerkracht dat Geralt erg snel afgeleid was. Hij kon wel opletten, maar alleen als het zijn interesse had.
Hij groeide op en in zijn puberteit begon hij zich te interesseren voor het spirituele. Hij las artikelen en besefte steeds meer dat hij ‘anders’ was, maar ja wat is anders? Hij kwam er niet achter en het leven ging door. Deze jongen was ik.

Een druk leven

Toen ik mijn school had afgerond ging ik werken als kapper, kreeg een vriend en samen kregen we vijf pleegkinderen. Een enorm druk en hectisch leven. Op mijn 30ste besloot ik ook nog eens als onderwijsassistent binnen het speciaal onderwijs te gaan werken en daarnaast de PABO te volgen. Het lukte allemaal en drie jaar later stond ik als leerkracht les te geven aan kinderen met moeilijk verstaanbaar gedrag. En toen kwam daar de dag dat het licht uitging, ik kwam thuis te zitten met een burn-out. Na een paar maanden totaal rust te hebben genomen ging ik weer re-integreren. Van de 5 dagen in de week die ik werkte ging ik naar 4 dagen en uiteindelijk naar 3 dagen. Er kwam ruimte voor nieuwe dingen.
Ik ben me gaan verdiepen in Bach bloesemtherapie en heb een cursus Shambhalla gevolgd, gebaseerd op Reiki. Hoewel ik dacht op de goede weg te zijn kreeg ik naarmate ik ouder werd meer klachten. Inmiddels had ik al slaapmedicatie omdat mijn hoofd niet meer stil wilde zijn. Prikkels werden mij regelmatig veel te veel en ik had steeds meer momenten alleen nodig om weer tot mijzelf te komen.

De diagnose

Aangezien het mij teveel werd heb ik op advies van een vriendin een ADHD onderzoek laten doen waar duidelijk de diagnose ADHD uit naar voren kwam. Een traject van gedragstherapie volgde en ik kreeg Methylfenidaat voorgeschreven. Wat was ik in het begin blij. Ik dacht: ‘Zie je nou wel, dat is het, ik heb ADHD!’ Met medicatie had ik focus, de prikkels verdwenen als sneeuw voor de zon. Alleen kwam de rebound steeds sneller en ging ik steeds meer medicatie slikken om ‘prikkelvrij’ te blijven. Zo blij als ik was met mijn diagnose en medicatie, zo verdrietig werd ik er nu van. Voor de rest van mijn leven aan de medicatie om maar rustig en gefocust te blijven. Het was niet anders dacht ik.

Reiki

Twee jaar later kwam ZoMa Opleidingen op mijn pad. Ik las over Reiki 1 en 2 en over de opleiding tot Holistisch therapeut. Reiki 1 leek mij wel wat, de rest vond ik nog ‘eng’. Ik schreef mijzelf in. Enorm nerveus ging ik naar de eerste lesdag en liet alles over mij heen komen. Het was een dag die enorm veel indruk op mij heeft gemaakt. Thuis begon ik direct met de opdracht jezelf drie weken Reiki geven. Ik kan nog steeds niet verklaren wat er toen gebeurde maar na 2 dagen wilde ik mijn medicatie voor ADHD niet meer nemen. Ik voelde zo’n aversie en ben ‘cold turkey’ gestopt. Een week later en 9 Reiki sessies verder gebeurde hetzelfde met mijn slaapmedicatie, ook hier ben ik toen ‘cold turkey’ mee gestopt. Wat een ervaring en wat een groei, het kon niet anders, ik moest ook Reiki 2 gaan volgen. Dat werd ook weer een mooie reis en ik hoefde er dan ook niet lang over na te denken om de opleiding tot holistisch therapeut te gaan volgen. Ik ben nu een jaar onderweg en iedere dag groei ik verder en kom ik daar waar ik zijn moet, bij mijzelf en blij met mijzelf.

3 reacties op “Persoonlijk verhaal: Geralt”

  1. Desiree gietelink

    Zo mooi om dit te mogen ervaren. En vanuit daar verder te gaan…
    Bedankt voor het delen van het stukje JIJ.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.